Rosa van der Kamp

kok en kampzaken

 

Als kind groeide ik op in een klein dorp in de buurt van Zwolle. Samen met mijn grotere broer struinden we rond het huis. Appels eten van de boom, vissen vangen in de sloot, we waren altijd buiten.

Met mijn ouders gingen we altijd op vakantie naar Noorwegen, ook hier konden we heel erg genieten van de prachtige natuur. We zochten mooie stenen en schelpen, visten in de fjorden, stookten vuurtjes om de vis op te roosteren, sleepten stokken en bakten broodjes. Fijne herinneringen die me vormden tot wie ik ben.

Daarnaast houd ik heel erg van koken, met verse en lokale producten. Het liefst zo lokaal mogelijk. Mirte en ik gaan tijdens Bosbewegingweekenden graag op pad om planten en paddenstoelen te zoeken die in de maaltijden passen. We verzinnen steeds weer wat anders, heerlijk om de hele dag bezig te zijn met het bereiden van maaltijden voor een groep mensen.

 

Ik ben na een tijdje op mezelf wonen erachter dat ik het veel gezelliger vind in een (woon)groep te wonen, een soort stam. Ik geniet dan ook heel erg van de sfeer in het kamp. Alle mensen om me heen, het bos en Ronja en Junel (de dochters van Jurjen en mij) die steeds meer van het bos ontdekken. Voor mij genoeg redenen om er zo vaak mogelijk bij te zijn!

 

 

  

  




Lees de ervaringen van de cursisten

Selfa Verlaat

Selfa Verlaat

Ik lig heerlijk warm in mijn donzen cocon

Ik ben helemaal gek geworden maar ik doe het toch

Rits open, mijn heerlijk warme 100% wollen ondergoed…..trek ik uit, en hop de tent uit, de nog donkere, dag in

De koude regen sist op mijn slaaphuid

Glibberend loop ik in mijn onderbroek richting de beek

Marien de Bruin

Marien de Bruin

De 10-daagse Primitief Overleven cursus smaakte naar veel meer. En dus schreef ik me in voor Primitief Vermogen. Als ik van tevoren had geweten wat er op het programma stond had ik het waarschijnlijk niet gedaan. Iets met een kleine comfort zone. Het werd uiteindelijk fantastisch, en mijn wereld zou nooit meer hetzelfde zijn.

Over Leven

Over Leven

Toen ik aan mijn vrienden vertelde dat ik ging survivalen, bleek dat vooral beelden van abseilende managers en blokhutten in de Ardennen op te roepen. Al snel ging ik dus een weekend “primitief overleven”, om iedereen duidelijk te maken dat dit geen retourtje pretpark was. Met Daan en Jurjen als ervaringsdeskundigen trokken mijn medecursisten en ik in een regenachtig oktoberweekend het bos in.