Verhalen

Look-zonder-look (Alliaria petiolata)

Een heerlijk plantje, vooral in het voorjaar. Een plant die je steeds op het verkeerde been zet. Ten eerste omdat het naar knoflook ruikt maar daar totaal geen familie van is (vandaar de naam). Maar ook omdat de jonge blaadjes er heel anders uitzien dan de bladeren aan een bloeiende plant. Een goede oefening dus in planten kijken. Het lekkerst van deze plant zijn de jonge niervormige blaadjes als de plant nog geen bloeistengel heeft maar als rozet uit de grond komt, vanaf maart ongeveer. Je kunt de blaadjes rauw eten, op brood, in salade enz. In salade is het het lekkerst om het te mengen met een wat milder smakende plant zoals vogelmuur, anders is het wel heel heftig.

Ook later in het jaar zijn er meestal nog wel jonge blaadjes te vinden, deze plant maakt meerdere generaties in een jaar, dus naast bloeiende/uitgebloeide exemplaren staan weer jonge nieuwe. En als er gemaaid is komen daar ook weer nieuwe plantjes op. Dus als je deze plant nu gaat ontdekken, heb je er een heel jaar plezier van.

Je kunt ook de zaden verzamelen en daar mosterd van maken. Ik vond die wel heel scherp en pittig, maar smaken verschillen :-). Je kunt het ook mengen met gewoon mosterdzaad. Als je de zaden wilt verzamelen, kun je het beste hele uitgebloeide stengels met hauwtjes en al plukken en deze op zijn kop ophangen met een zak eromheen. Als het opgedroogd is hoef je alleen maar te schudden en vallen alle zaadjes in de zak.

Je kunt trouwens ook de wortels verzamelen en eten. Daar heb ik geen ervaring mee maar ik kan me voorstellen dat het wel een werkje is om het schoon te maken en te bereiden.

 

 

Veldkers

Dit kleine plantje is eigenlijk het hele jaar door te vinden en te plukken, dus als je het nu leert kennen heb je er elk seizoen profijt van. Het is een klein plantje dat in een rozet groeit, dus alle blaadjes komen uit 1 punt en daar komt ook een bloeistengel uit. Het groeit overal langs wegkanten, heggen, in het bos, etc. Er zijn verschillende soorten, de meest algemene zijn kleine veldkers (Cardamine hirsuta) en de iets grotere bosveldkers (Cardamine flexuosa). Deze 2 zijn op dezelfde manier te gebruiken. Er is ook een bittere veldkers (Cardamine amara), die heeft grotere bloemen dan de anderen en is ook eetbaar.

Als je veldkers proeft, herken je de smaak waarschijnlijk: het smaakt naar tuinkers! Geen toeval, is familie. Het hele plantje is eetbaar, dus met bloeistengel en al. De beste manier om het te oogsten is om met een schaar of mes het plantje direct onder de onderste blaadjes af te knippen/snijden, zodat de wortel in de grond blijft zitten en je een heel rozetje in je hand hebt. Als je een tijdje later gaat kijken, zal je zien dat het plantje weer is aangegroeid! Zo kun je dus duurzaam oogsten.

Ik vind veldkers overal lekker in; in salades (combi met wat neutralere smaak zoals vogelmuur), in pesto en los op brood.

Recept voor pesto: rooster 2 handen zonnebloempitten in een droge koekenpan. Laat afkoelen. Maal dan 100 gram veldkers in de mixer fijn met de zonnebloempitten, 5 eetlepels olijfolie, een halve eetlepel appelciderazijn en wat zout. Je kunt er eventueel ook nog een lepel gistvlokken aan toevoegen.

 

 

Klein hoefblad (Tussilago farfara)

Dit is een van de weinige planten die eerst bloemen maken en dan pas bladeren. De bloemen zijn nu overal te vinden, ze hebben wel wat weg van paardebloemen. De plant heeft nu dus nog geen bladeren, die komen pas later boven de grond.

Je kunt zowel de bloemen als de bladeren eten. Let wel op: gebruik deze plant met mate, er zitten licht giftige stoffen in. Daar heb je geen last van als je het sporadisch eet, maar hou het gebruik dus binnen de perken. Niet geschikt voor kinderen of tijdens zwangerschap/borstvoeding. De bladeren heb ik wel eens gebruikt om dolma’s van te maken. Dan is het handig om ze eerst te koken, daarna rol je er gekruide rijst in.

Voor de bloemen vond ik dit recept van een confiture met een uitgesproken pure smaak. Meng met een staafmixer of keukenmachine een geschilde sinaasappel, gedroogde dadels zonder pit naar smaak en 8 klein hoefbladbloemen. Dit recept komt uit het boek Eten en drinken met wilde planten van Laurette van Slobbe  "http://www.eetbarewildeplanten.nl/"http://www.eetbarewildeplanten.nl/    Erg lekker!

Veel zoek- en oogstplezier en eet smakelijk!

Aukje




Lees de ervaringen van de cursisten

Selfa Verlaat

Selfa Verlaat

Ik lig heerlijk warm in mijn donzen cocon

Ik ben helemaal gek geworden maar ik doe het toch

Rits open, mijn heerlijk warme 100% wollen ondergoed…..trek ik uit, en hop de tent uit, de nog donkere, dag in

De koude regen sist op mijn slaaphuid

Glibberend loop ik in mijn onderbroek richting de beek

Marien de Bruin

Marien de Bruin

De 10-daagse Primitief Overleven cursus smaakte naar veel meer. En dus schreef ik me in voor Primitief Vermogen. Als ik van tevoren had geweten wat er op het programma stond had ik het waarschijnlijk niet gedaan. Iets met een kleine comfort zone. Het werd uiteindelijk fantastisch, en mijn wereld zou nooit meer hetzelfde zijn.

Over Leven

Over Leven

Toen ik aan mijn vrienden vertelde dat ik ging survivalen, bleek dat vooral beelden van abseilende managers en blokhutten in de Ardennen op te roepen. Al snel ging ik dus een weekend “primitief overleven”, om iedereen duidelijk te maken dat dit geen retourtje pretpark was. Met Daan en Jurjen als ervaringsdeskundigen trokken mijn medecursisten en ik in een regenachtig oktoberweekend het bos in.