Verhalen

De ervaringen van Arland Swaak, Cursus

4 jaar geleden las ik voor het eerst hoe Stalking Wolf aan Tom uitlegde dat primitieve volken zich doelbewust voortbewegen op blote voeten. Ookal hebben ze moccasins, ze gaan ook graag zonder.

 

Nu ben ik een fanatiek beoefenaar van wat ze barefoot of natural running noemen. Drie keer per week laat ik mijn schoenen thuis staan en ren ik het bos in, om daar de aarde onder mijn voeten te voelen, mijn lichaam in soepele en snelle beweging, de stille natuur om me heen. Ik probeer te rennen als de dieren, met lichte tred, nauwelijks hoorbaar, snelle passen, in contact met alles om me heen. Als ik iemand voorbijren maak ik opzettelijk geluid omdat ze me anders niet horen aankomen.

 

Stalking Wolf legde uit dat vroeger iedereen zo liep, voor de stevige schoenen met dikke zolen die maken dat we kunnen lopen waar we willen zonder ons te bezeren. Met stevige en grote passen rammen we onze geharnasde en geisoleerde hielen op de grond.

 

Zonder schoenen wordt je veel bewuster van waar je loopt en hoe je je voeten neerzet. Als je gaat rennen ga je automatisch op je voorvoet landen, daar kan je de landing namelijk veel beter opvangen. Je hiel kan niets dempen, de schok gaat direct naar je kniën, heupen en rug. Door op je voorvoet te landen kan je je hele voet gebruiken. Eerst de zijkant van je voorvoet, dan het midden en de bal, dan je tenen en dan de hiel.

 

Bij sluipen gebruik je deze manier ook. Bij het zetten van een nieuwe pas zet je eerst de voorvoet en tenen neer om te voelen of je daar kan gaan staan zonder geluid te maken. Dan pas zet je langzaam de rest van je voet neer, dan pas breng je je gewicht erheen en als je stabiel staat til je langzaam je achterste voet op.

 

Zelfs bij normaal lopen kan je op je voorvoet landen, ikzelf doe dat soms en het voelt prettig, maar meestal probeer ik op de hele voet te landen. Dat voelt voor mij als voldoende zacht voor mijn gewrichten. Ik hoorde laatst van een vrouw met migraine die was aangeraden om op minimalistische schoenen te gaan wandelen en op haar voorvoet te landen. Blijkbaar werken de schokken van een hiellanding zelfs door op onze hersenen.

 

Waarom landt iedereen dan op de hielen met hardlopen? Geloof het of niet, maar iedereen landde op de voorvoet totdat Nike de eerst hardloopschoen had gemaakt. Zijn idee was dat als we op onze hiel kunnen landen dat we grotere passen kunnen maken en dus sneller rennen.

 

Ai, ai, 60 miljoen jaar evolutie heeft het toch iets beter bedacht meneer Nike. Zoals eigenlijk altijd blijkt, is moeder natuur oneindig intelligent en valt er niets te verbeteren. Je tegen haar keren leidt tot ellende. Er is een onderzoek gedaan naar waarom zoveel mensen toch geblesseerd raken bij hardlopen. Ze keken naar allerlei factoren: afstand, terrein, ervaring, wel/niet stretchen, leeftijd, etc. Niets van dat alles maakte verschil, behalve één factor: de prijs van de schoenen. Hoe hoger de prijs, hoe hoger de kans op een blessure..

Dat heeft drie oorzaken: 1. De onnatuurlijke hiellanding. 2. Het onbewuste, aandachtsloze rennen 3. het gedempte rennen. De voet zoekt stevigheid om evenwicht te hebben en daarom landen hardlopers met schoenen harder , om door al die demping heen de aarde nog te voelen.

 

Wanneer ik nu met schoenen aan wandel voelt het alsof mijn voeten in het gips zitten, afgesloten van hun omgeving en vastgezet. Blote voeten geven me contact en brengen mijn aandacht automatisch naar mijn lichaam en naar de Aarde.

 

Wil jij dit ook gaan doen? Bouw het rustig op, vooral als je gaat rennen. Je kunt je lichaam en gedrag veranderen maar respecteer het proces dat er voor nodig is. Lees je goed in, Born to Run is een fantastisch boek hierover en op internet is heel veel te vinden. Maar vooral, ga het doen en ervaren.

 

Aho.

 

Arland Swaak

aka

de Consuminder Coach

 

Wil je meer van mij lezen? Zie de Blog op mijn website deconsumindercoach.nl

 

 




Schrijf je in voor de bostips en blijf op de hoogte