Verhalen




Afgelopen jaar was ik met mijn vriendin Sare op reis. We eindigden ons avontuur, na een maand lang in een primitieve community gewoond te hebben, op een primitive skills gathering. Een soort festival van 200 mensen die zich bezighielden met oeroude vaardigheden. Van vuursteen slaan tot jagen tot vilten.


 

"De prachtigste dingen gingen hier rond, van messen van obsidiaan tot gelooide huiden tot zelfgemaakte potten."


 

Het favoriete onderdeel van iedereen op de gathering was de trade circle. Een happening waar een te ruilen (zelfgemaakt) object door de eigenaar op het midden van het kleed werd gelegd en de overige aanwezigen hun bod er tegenover mochten zetten door hun voorwerp aan de rand van het kleed te plaatsen. Nadat de veilingmeester een rondje langs iedereen had gemaakt kon de inbrenger kiezen met wie hij in zee ging. De prachtigste dingen gingen hier rond, van messen van obsidiaan tot gelooide huiden tot zelfgemaakte potten.

 

 

 

 

Ook onze community was zich al tijden aan het voorbereiden op de trade circle, het was namelijk ook wel een ding wie het meest gewilde object had. Vorig jaar was dat Jesse, een van de broers uit de community. Die had een jas gemaakt met buckskin en konijnenvachten, eigenlijk kon niemand daar nog wat tegenover zetten en stiekem een beetje trots nam hij de jas weer mee naar huis.



"Het allerleukste van het ruilen is vooral dat je ziet met wat voor projecten anderen zijn bezig geweest."



Om de andere primitievelingen deze keer weer te imponeren maakte Sparrow in onze community naaldenkokers van bot met buckskin en naalden van bot. Anderen zette een deel van hun gedroogde appels apart om te ruilen en ook werd appel cider overgegoten in handzame lege wijnflessen voor de handel. Ik zelf ging aan de slag en maakte een stuk of 8 pijlpunten van bot met de hand. Het allerleukste van het ruilen is vooral dat je ziet met wat voor projecten anderen zijn bezig geweest. Maar ook dat wat in de ene plek zeldzaam is, bij jou misschien wel in overvloed is. Zo brachten we uit Amerika een aantal gekleurde stenen mee waar je verf mee kunt maken. Daar liggen ze in iedere beek.

 

 

Toen we hier in Nederland tijdens de Samenkomst in november de trade circle introduceerde waren deze stenen dan ook een erg gewild item, omdat ze hier zo zeldzaam zijn. Dat was natuurlijk mooi maar het allermooiste aan een trade circle vind ik het gevoel wat het bij me oproept. Het gevoel van een stam die zich aan het einde van een seizoen uit alle hoeken weer verzameld om te delen in de rijkdom die ze vergaard heeft. Zo ging ik afgelopen samenkomst naar huis met geruilde mede, een nieuwe kolonie zuurdesem, en een zak gekaarde wol. Met de mede in mijn buik en het brood in de oven kan ik weer aan de slag met het maken van nieuwe dingen zodat we bij een volgende trade circle weer wat in te brengen hebben! 



 




Schrijf je in voor de bostips en blijf op de hoogte