Strepen zwart en wit over een met aarde besmeurde snuit. lange scherpe nagels om te graven, dikke ruige vacht. Alarmerende vogels, in een duikvlucht naar beneden in een poging om te verjagen.

 

De taal van het bos spreekt duidelijk zodra het interne lawaai tot rust komt. Sporen van duizenden dassenpootjes leidde ons van ons onderkomen via een duidelijk pad naar de burcht. Overal zand in hoopjes en overal loopsporen van ravottende jonge dassen en liggende ouder dassen. We besloten later terug te komen.

 

  

Ruim voor de schemer haar intrede deed zochten we een lokatie uit de wind, comfortabel tegen een boom. Anders kijken, stil van binnen en buiten, luisterend naar geruis van de wind niet wachtend, maar zijn. Al snel kwamen de mezen een kijkje nemen naar de vreemdelingen in het terrein. Na een korte inspectieronde vlogen ze verder op zoek naar het laatste voedsel van de dag. Een zanglijster zingt een avond liedje. Een slaaproep van twee merels op het moment dat de zon achter de bomen verdwijnt. Het roodborstje laat zijn tere mooie lied klinken. Opeens wordt hij onderbroken door luid gekrab. Het signaal dat Das in aantocht is! Ook vanuit een ander hol klinkt gekrab. Luttele momenten later steken er twee dassen hun kop naar buiten. Ze zoeken elkaar op en lopen van ons weg. De zanglijster die even ervoor zo rustig zong vliegt naar de dassen en slaat alarm vanuit de boom, steeds feller. Opeens valt hij op de dassen aan, zou hij een nest in de buurt hebben? In een felle duikvlucht leidt de lijster de dassen af. Met succes, ze buigen af en beginnen op een andere plek hun zoektocht naar eten.

 

Weer gekrab, een jonge das verschijnt. Inmiddels is vooral de prachtig zwart witte snuit nog goed te zien en valt de vacht weg tegen het donker geworden bos. Na een uitschud sessie rent de das recht op ons af. Ongeveer vier meter van ons loopt ze een tunnel de grond in. fervent begint ze te graven. We horen zijn klauwen in het zand, ruiken zijn dierlijke geur en zien de groter wordende zandhoop in het maanlicht oplichten. We kijken een hele tijd naar de dassen, in de volle maan die voor ons opkomt. Dan horen we zacht gebrom van Zwijn in de verte. De dassen kruipen uit voorzorg de burcht in. Wij bedanken de dassen en maken ons muisstil uit de voeten. We vleien ons tussen de bladeren van ons onderkomen en vallen in slaap.




Lees de ervaringen van de cursisten

Selfa Verlaat

Selfa Verlaat

Ik lig heerlijk warm in mijn donzen cocon

Ik ben helemaal gek geworden maar ik doe het toch

Rits open, mijn heerlijk warme 100% wollen ondergoed…..trek ik uit, en hop de tent uit, de nog donkere, dag in

De koude regen sist op mijn slaaphuid

Glibberend loop ik in mijn onderbroek richting de beek

Marien de Bruin

Marien de Bruin

De 10-daagse Primitief Overleven cursus smaakte naar veel meer. En dus schreef ik me in voor Primitief Vermogen. Als ik van tevoren had geweten wat er op het programma stond had ik het waarschijnlijk niet gedaan. Iets met een kleine comfort zone. Het werd uiteindelijk fantastisch, en mijn wereld zou nooit meer hetzelfde zijn.

Over Leven

Over Leven

Toen ik aan mijn vrienden vertelde dat ik ging survivalen, bleek dat vooral beelden van abseilende managers en blokhutten in de Ardennen op te roepen. Al snel ging ik dus een weekend “primitief overleven”, om iedereen duidelijk te maken dat dit geen retourtje pretpark was. Met Daan en Jurjen als ervaringsdeskundigen trokken mijn medecursisten en ik in een regenachtig oktoberweekend het bos in.